Arabinogalaktan i laktoferyna to dwa składniki o odmiennych właściwościach biologicznych, których łączne stosowanie budzi coraz większe zainteresowanie w dietetyce klinicznej i gastroenterologii. Arabinogalaktan, jako rozpuszczalna frakcja błonnika pokarmowego, może wpływać na skład i aktywność metaboliczną mikrobioty jelitowej, natomiast laktoferyna wykazuje właściwości immunomodulacyjne i przeciwdrobnoustrojowe. Dostępne badania kliniczne sugerują, że połączenie tych substancji może wspomagać postępowanie dietetyczne u wybranych pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie w objawowej niepowikłanej chorobie uchyłkowej jelita grubego oraz w okresie rekonwalescencji po zabiegach proktologicznych.
Dlaczego połączenie arabinogalaktanu i laktoferyny budzi zainteresowanie kliniczne?
Współczesne podejście do żywieniowego wspomagania leczenia chorób gastroenterologicznych uwzględnia nie tylko odpowiednią podaż składników odżywczych, ale również ich wpływ na mikrobiotę jelitową, metabolizm bakteryjny, funkcjonowanie bariery nabłonkowej oraz regulację wypróżnień. Arabinogalaktan jest polisacharydem należącym do rozpuszczalnych frakcji błonnika pokarmowego, pozyskiwanym między innymi z modrzewia zachodniego (Larix occidentalis). Nie ulega trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i może być wykorzystywany przez mikroorganizmy jelitowe jako substrat fermentacyjny. W badaniach klinicznych wykazano, że jego suplementacja wpływa na liczebność wybranych grup bakterii jelitowych oraz profil metabolitów bakteryjnych. Właściwości te uzasadniają zainteresowanie arabinogalaktanem jako składnikiem wspomagającym utrzymanie homeostazy środowiska jelitowego. Laktoferyna jest natomiast glikoproteiną należącą do rodziny transferyn, naturalnie występującą między innymi w mleku ssaków. Jej aktywność biologiczna wynika przede wszystkim ze zdolności wiązania jonów żelaza oraz oddziaływania na mikroorganizmy i mechanizmy odpowiedzi immunologicznej. Dostępne badania wskazują również na potencjalny wpływ laktoferyny na funkcjonowanie bariery jelitowej.
Arabinogalaktan i laktoferyna to dwa składniki o odmiennych właściwościach biologicznych, których łączne stosowanie budzi coraz większe zainteresowanie w dietetyce klinicznej i gastroenterologii. Arabinogalaktan, jako rozpuszczalna frakcja błonnika pokarmowego, może wpływać na skład i aktywność metaboliczną mikrobioty jelitowej, natomiast laktoferyna wykazuje właściwości immunomodulacyjne i przeciwdrobnoustrojowe. Dostępne badania kliniczne sugerują, że połączenie tych substancji może wspomagać postępowanie dietetyczne u wybranych pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie w objawowej niepowikłanej chorobie uchyłkowej jelita grubego oraz w okresie rekonwalescencji po zabiegach proktologicznych.
prof. dr hab. Anatol Panasiuk
Zespół jelita drażliwego z dominującą biegunką (IBS-D, Irritable Bowel Syndrome with Diarrhea) jest jedną z najczęściej rozpoznawanych postaci zespołu jelita drażliwego. Według aktualnych kryteriów Rome V choroba należy do grupy zaburzeń interakcji jelitowo-mózgowej (Disorders of Gut-Brain Interaction, DGBI) i charakteryzuje się przewlekłym bólem brzucha związanym z zaburzeniami rytmu wypróżnień, w których dominują luźne lub wodniste stolce [1]. Szacuje się, że IBS-D stanowi około 30-40% wszystkich przypadków IBS, istotnie wpływając na jakość życia, aktywność zawodową oraz funkcjonowanie społeczne pacjentów [2].
czytaj dalej
dr Paulina Ihnatowicz
Otyłość zaburza równowagę hormonalną u kobiet, prowadząc do nieregularnych cykli miesiączkowych i problemów z płodnością. Nadmiar tkanki tłuszczowej, zwłaszcza brzusznej, wpływa na funkcjonowanie osi podwzgórze–przysadka– jajniki. Wczesne rozpoznanie i kontrola otyłości są kluczowe dla ochrony zdrowia hormonalnego i rozrodczego.
czytaj dalej
dr hab. n. med Dominika Maciejewska-Markiewicz
Estrobolom, jako funkcjonalna część mikrobiomu jelitowego, odgrywa kluczową rolę w metabolizmie estrogenów i regulacji ich biodostępności. Jego zaburzenia mogą sprzyjać rozwojowi chorób estrogenozależnych, takich jak endometrioza, nowotwory hormonozależne czy zaburzenia płodności. Coraz więcej badań wskazuje, że modulacja mikrobioty jelitowej może stanowić obiecujący kierunek wsparcia terapii hormonalnych.
czytaj dalej
