Selen jest niezbędnym składnikiem prawidłowego funkcjonowania tarczycy, uczestniczącym w metabolizmie hormonów, ochronie przed stresem oksydacyjnym oraz regulacji odpowiedzi immunologicznej. Aktualne dowody naukowe wskazują, że o korzyściach klinicznych decyduje przede wszystkim optymalny status selenu, a nie rutynowa suplementacja. Coraz więcej badań sugeruje, że właściwie dobrana interwencja może wspierać postępowanie u wybranych pacjentów z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy oraz u kobiet w okresie przedkoncepcyjnym i ciąży.
Choroby tarczycy należą do najczęściej występujących zaburzeń endokrynologicznych, a ich rozwój zależy zarówno od czynników genetycznych, jak i środowiskowych. Obok odpowiedniej podaży jodu coraz większą uwagę zwraca się na znaczenie selenu – pierwiastka niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania osi podwzgórze–przysadka–tarczyca. Selenoproteiny uczestniczą w metabolizmie hormonów tarczycy, ochronie tyreocytów przed stresem oksydacyjnym oraz regulacji odpowiedzi immunologicznej, co sprawia, że tarczyca należy do narządów o najwyższym stężeniu selenu w organizmie1-4.
Współczesne badania wskazują, że o potencjalnych korzyściach klinicznych decyduje przede wszystkim status selenu, a nie sama jego podaż. Ma to szczególne znaczenie w Europie, gdzie niska zawartość selenu w glebach sprawia, że znaczna część populacji nie osiąga stężenia zapewniającego pełną aktywność selenoprotein5-7. Jednocześnie wyniki najnowszych badań klinicznych pokazują, że znaczenie optymalizacji statusu selenu zależy od wyjściowego stężenia tego pierwiastka, charakterystyki badanej populacji oraz celu interwencji. Selen nie zastępuje leczenia chorób tarczycy, jednak u odpowiednio dobranych pacjentów może stanowić istotny element postępowania wspomagającego8,9.
Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie aktualnych dowodów naukowych dotyczących znaczenia optymalizacji statusu selenu w fizjologii i patologii tarczycy, ze szczególnym uwzględnieniem autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, okresu przedkoncepcyjnego i ciąży oraz praktycznych implikacji dla postępowania klinicznego.
Selen jest niezbędnym składnikiem prawidłowego funkcjonowania tarczycy, uczestniczącym w metabolizmie hormonów, ochronie przed stresem oksydacyjnym oraz regulacji odpowiedzi immunologicznej. Aktualne dowody naukowe wskazują, że o korzyściach klinicznych decyduje przede wszystkim optymalny status selenu, a nie rutynowa suplementacja. Coraz więcej badań sugeruje, że właściwie dobrana interwencja może wspierać postępowanie u wybranych pacjentów z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy oraz u kobiet w okresie przedkoncepcyjnym i ciąży.
Pełna treść artykułu, wraz z załącznikami do pobrania, dostępna jest dla prenumeratorów czasopisma, po zalogowaniu się.
Latem, szczególnie podczas upałów i w trakcie wzmożonej aktywności fizycznej, organizm traci wraz z potem więcej wody oraz składników mineralnych. Nic więc dziwnego, że w tym okresie gwałtownie rośnie popularność preparatów elektrolitowych. Przekazy marketingowe często sugerują, że wysoka temperatura sama w sobie stanowi wskazanie do ich stosowania. Czy rzeczywiście tak jest?
Dodatki do żywności od lat budzą kontrowersje, jednak współczesne badania coraz częściej koncentrują się nie na ich toksyczności, lecz na potencjalnym wpływie na mikrobiotę jelitową i oś jelitowo–mózgową. Czy mogą oddziaływać na nastrój i ryzyko zaburzeń psychicznych?
Kolagen należy do najpopularniejszych suplementów diety wspierających zdrowie skóry, stawów i tkanki łącznej, jednak nie wszystkie przypisywane mu właściwości znajdują równie mocne potwierdzenie w badaniach. Aktualne dowody naukowe wskazują, że najlepiej przebadaną formą jest hydrolizat kolagenu, którego skuteczność zależy przede wszystkim od odpowiedniej dawki, regularności stosowania i celu suplementacji. Najnowsze wyniki badań pozwalają lepiej ocenić, kiedy suplementacja kolagenem może przynieść korzyści oraz na jakie cechy preparatu warto zwrócić uwagę podczas jego wyboru.
