Uważne jedzenie pozwala w pełni smakować, wąchać, patrzeć, cieszyć się posiłkiem. Uświadamia, że na jedzenie oraz na myśli o jedzeniu mamy taki sam wpływ jak na inne aspekty naszego życia. Czy uważne jedzenie może być zatem wsparciem w redukcji jedzenia emocjonalnego oraz wspomóc walkę z objadaniem się? Czy jest to tylko kolejna moda, czy może jednak pomóc w zmianie zachowań żywieniowych? Czym jest mindful eating?

Wpływ emocji na codzienny sposób odżywiania jest różny i zwykle zależy od naszych indywidualnych cech, jak na przykład powściągliwość i umiejętność powstrzymania się od nadmiernego spożycia pokarmów, zwłaszcza tych o dużej smakowitości*, w odpowiedzi na nasilone emocje. Badania naukowe, oparte na teorii rozregulowanej pod wpływem emocji zdolności do przyjmowania pokarmu, wyraźnie wskazują na znaczenie różnic indywidualnych w obserwowanych efektach. Na przykład osoby będące pod wpływem stresu, zwłaszcza tego emocjonalnego, zazwyczaj spożywają większe ilości pokarmu niż w stanie relaksu¹.

*Pokarmy o dużej smako­witości to między innymi wysokotłuszczowe i bogate w węglowodany produkty, jak chipsy, wyroby piekarnicze, ciasta, pączki.

Badania pokazują, że jest związek między dietą a depresją. Istnieją jednak sprzeczne wyniki badań, a kierunek i mechanizm relacji są obecnie w trakcie dalszych ustaleń. Wiele badań u zdrowych dorosłych pokazuje, że mniejsza częstość występowania depresji objawia się u tych, którzy jedzą zgodnie ze „zdrowymi” wzorcami żywieniowymi, charakteryzującymi się obfitością warzyw, owoców, pełnoziarnistych zbóż, orzechów, nasion i roślin strączkowych, ryb, a także umiarkowanymi ilościami wysokotłuszczowego nabiału, jaj i ograniczających tłuszcze nienasycone w diecie.

Im szybciej rozpoznamy, na jakim etapie w procesie zmiany jest nasz pacjent, tym łatwiej będziemy mogli dopasować swoje interwencje i nastawienie do problemu, co będzie korzystne dla obu stron.

Nie wszystkie narzędzia i metody stosowane w psychoterapii są zarezerwowane tylko dla tej gałęzi specjalistycznej pomocy. Warto poznać metody, które dietetyk może w bezpieczny sposób stosować w swoim gabinecie, aby lepiej zrozumieć problem i świat pacjenta oraz skutecznie mu pomóc.

Jako specjaliści mający wiedzę i doświadczenie oraz kontakt z dużą liczbą pacjentów zmagających się z problemami i chorobami związanymi z szeroko rozumianym odżywianiem i dietą, potrafimy dość szybko zaobserwować różnego typu tendencje i schematy działania. Z jednej strony bogate doświadczenie zawodowe jest nieocenione w przypadku doboru odpowiedniej metody leczenia i wsparcia klientów. Z drugiej jednak, może się to wiązać z automatycznym działaniem i myśleniem w procesie stawiania diagnozy, oceny motywacji u klienta, sposobu komunikacji etc. Ów automatyzm to nic innego, jak naturalna reakcja psychologiczna związana z nabraniem kompetencji i pewności co do swoich umiejętności.

Termin mikrobiota odnosi się do ogółu mikroorganizmów występujących w danym siedlisku, a najważniejszą rolę w organizmie człowieka odgrywa mikrobiota jelitowa, ponieważ przewód pokarmowy stanowi największą powierzchnię, za pomocą której człowiek może kontaktować się z otoczeniem. Do podstawowych funkcji mikrobioty jelitowej zaliczamy: utrzymanie integralności ściany jelita, syntezę kluczowych witamin oraz ochronę przed patogennymi bakteriami i wirusami. Poza tym mikrobiota uczestniczy w metabolizmie składników odżywczych oraz przekształca węglowodany spożyte w diecie w krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFAs – short chain fatty acids)¹⁴, których stężenie i proporcje mogą być wykładnikiem funkcji mikrobioty jelitowej²² i odgrywa kluczową rolę w immunomodulacji³. Zaburzenie równowagi mikrobioty nazywane jest dysbiozą i może być skutkiem niewłaściwej diety, stosowania leków i innych czynników²⁰.

Na przestrzeni lat zyskujące coraz większą popularność pośród innych kanałów komunikacji media społecznościowe stały się dla wielu z nas źródłem wiedzy z zakresu zdrowia i stylu życia. Niektóre informacje zawarte w nich są, niestety, często skrótowe, przepełnione reklamą i przedstawione tylko za pomocą chwytliwych haseł. Czy mimo to niosą za sobą treść, która wpływa na zawartość i wygląd naszego talerza? Jaki wpływ na wybory żywieniowe zarówno dorosłych, jak i dzieci ma to, czym bombardują nas media społecznościowe?